பத்மசாலியர் வரலாறு — காலனித்துவ காலம் மற்றும் ஆவணங்கள்

அத்தியாயங்கள் (15)

அத்தியாயம் 12

காலனித்துவ காலம் மற்றும் ஆவணங்கள்

இதுவரை நாம் மரபுக் கதைகளையும் இணையப் பதிவுகளையும் அதிகம் பார்த்தோம். இந்த அத்தியாயத்தில்தான் முதல்முறையாக நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அச்சில் வெளியான ஒரு நேரடி மூல ஆவணத்தை, அதிலுள்ளவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு படிக்கிறோம். இது பொது உரிமை (public domain) நூல் என்பதால் யாரும் மூலத்தைப் படித்துச் சரிபார்க்கலாம்.

குலபுராணம்
வாழும் சமூக மரபு
எழுத்து ஆதாரம்
சரிபார்க்க வேண்டியது

தர்ஸ்டன் – ரங்காச்சாரி நூல்

இந்நூலை எப்படிப் படிப்பது

இந்த ஆய்வு உடல் அளவீடுகளையும் “இன” வகைப்பாடுகளையும் அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தது; அந்த “இன அறிவியல்” இன்று நிராகரிக்கப்பட்டுள்ளது. எனவே இந்நூலை ஒரு காலத்தின் வெளியார் பதிவாக, அக்காலச் சமூக வழக்குகளைப் பற்றிய தகவல் மூலமாக மட்டும் பயன்படுத்த வேண்டும்; அதன் வகைப்பாடுகளையோ மதிப்பீடுகளையோ ஏற்கக் கூடாது. பத்மசாலியர் பற்றிய அளவீடுகளைத் (உயரம், தலை அளவு) தளத்தில் மீண்டும் வெளியிட நாங்கள் பரிந்துரைக்கவில்லை.

“சாலே” கட்டுரை — தர்ஸ்டன் என்ன பதிவு செய்தார்

தெலுங்கு நெசவாளர் பற்றிய “சாலே” கட்டுரை சி. ஹயவதன ராவ் அளித்த குறிப்பின் அடிப்படையில் எழுதப்பட்டது. அதிலிருந்து முக்கியமானவை:

பெயரும் இரு பிரிவுகளும்

“சாலே” என்ற பெயர் சமஸ்கிருத “சாலிகா” (நெசவாளர்) என்பதிலிருந்து வந்தது என்று கட்டுரை கூறுகிறது (அத்தியாயம் 4-இல் “சாலி” பற்றிய கேள்விக்கு இது ஒரு பதிவு). சாலேக்கள் தங்களை “சேனாபதி” என்று அழைத்துக்கொள்கின்றனர். அவர்கள் பத்ம (தாமரை), பட்டு என்ற இரு திருமணத் தனிப்பிரிவுகளாகப் பிரிந்திருந்தனர்.

இரண்டும் தெலுங்கு பேசின; இரண்டிலும் வைணவர், சைவர் இருந்தனர்; இந்த சமய வேறுபாடு திருமணத்துக்கோ சேர்ந்து உண்பதற்கோ தடையாக இல்லை.

1909இல் பதிவான மூன்று வேறுபாடுகள்

பூணூல்: பட்டுசாலேக்கள் அணிந்தனர்; பத்மசாலேக்கள் அணியவில்லை என்று அப்போது பதிவானது.
உணவு உறவுகள்: பட்டுசாலேக்கள் பிராமணர் கையில் மட்டுமே உணவு ஏற்றனர்; பத்மசாலேக்கள் காப்பு, கொல்லா, தெலகா, கவரா போன்ற சமூகத்தினர் வீடுகளிலும் உண்டனர்.
நெசவு: பட்டுசாலேக்கள் நுண்ணிய துணி, சில இடங்களில் பட்டு நெய்தனர்; பத்மசாலேக்கள் முரட்டுத் துணி நெய்தனர் என்று குறிக்கப்பட்டது.

பத்மசாலே தனிக் கட்டுரையிலிருந்து

பத்மசாலேக்களுக்கு “மார்க்கண்டேய” என்ற ஒரே கோத்திரம்தான் உண்டு என்று அவர்களுக்கான தனிக் கட்டுரை கூறுகிறது. இல்லப்பெயர்கள் (இன்டிபேருலு) திருமணத் தவிர்ப்புக்குப் பயன்பட்டன என்று “சாலே” கட்டுரை சொல்கிறது. வேங்கடேஸ்வரர் இல்லத் தெய்வம்; அதனுடன் புலிகொண்ட்ல ரங்கசுவாமி, மாரம்மா, துர்கம்மா, நரசப்பா, கங்கம்மா, முத்யாலம்மா உள்ளிட்ட பல ஊர்த் தெய்வங்கள் வழிபடப்பட்டன. சாதியின் தெய்வம் பாவன ரிஷி; சில இடங்களில் அவருக்குத் தனிக் கோயிலும் இருந்தது.

1909 வடிவக் கதை

அன்று பதிவான குலபுராண வடிவம்

தேவர்கள் ஆடை வேண்டி மார்க்கண்டேயரிடம் கேட்டனர்; அவர் விஷ்ணுவை வேண்டினார்; விஷ்ணுவின் ஆணைப்படி இந்திரனுக்கு யாகம் செய்தார். அந்த யாக நெருப்பிலிருந்து, விஷ்ணுவின் நாபித் தாமரை நாரால் நெய்த நூல் உருண்டையுடன் பாவன ரிஷி தோன்றினார்; அந்த நூலால் தேவர்களுக்கு ஆடை நெய்தார்.

அவர் சூரியனின் மகள் பத்ரவதியை மணந்து 101 புதல்வர்களைப் பெற்றார்: அவருள் நூறு பேர் பத்மசாலேக்களின் முன்னோர், எஞ்சிய ஒருவர் பட்டுசாலேக்களின் முன்னோர் என்று அன்றைய கதை கூறியது. நாரதர் வழிகாட்டி, உதயகிரியில் தவம் செய்த பத்ரவதியிடம் பாவனரை அனுப்பினார் என்ற விவரமும் ஒரு பதிவில் உள்ளது.

கவனிக்க வேண்டியது

இது அத்தியாயம் 2, 3, 9, 11 ஆகியவற்றில் நாம் பார்த்த வடிவங்களிலிருந்து சில இடங்களில் வேறுபடுகிறது: ஒரு மனைவி (பத்ரவதி), இந்திரனுக்கான யாகம், 101இல் ஒருவர் பட்டுசாலே முன்னோர். இது கதை காலப்போக்கில் மாறியதற்கான ஒரு சான்று, அல்லது வேறுபட்ட குழுக்களின் வெவ்வேறு வடிவங்கள் என்று கொள்ளலாம். இரண்டில் எது “சரி” என்று தீர்ப்பளிக்காமல், இரண்டையும் பதிவு செய்வதே நம் வழி.

நெசவு நிறுத்தமும் பாவன ரிஷி வழிபாடும்

1909ஆம் ஆண்டுப் பதிவு

ஆண்டு இறுதியில் சங்கராந்திக்கு முன் பத்து நாட்கள் நெசவுத் தொழில் நிறுத்தப்படுவது வழக்கம். மீண்டும் தொடங்குமுன் பட்டுசாலேக்கள் ஓரிடத்தில் கூடி, பாவன ரிஷியைக் குறிக்கும் நூல் உருண்டை முன் கற்பூரம் காட்டுவர். பத்மசாலேக்கள் இன்னும் விரிவான சடங்கு செய்தனர்: தனி நாள் குறித்து, பாவன ரிஷியை வழிபட்டு, சாதி விருந்து நடத்தி, சிறு பந்தலில் நூல் உருண்டையை வைத்து, சாதியைச் சேர்ந்த ஒருவர் பூசாரியாகப் பழங்கள், மலர்கள், கற்பூரம் படைத்தார்.

1909இன் பதிவும் பிற்கால நிலையும்

பழைய ஆவணங்களின் மதிப்பு, அவை ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தின் நிலையை உறைய வைத்துக் காட்டுவதில் உள்ளது. அதை இன்றைய மரபுடன் ஒப்பிடும்போது சமூகம் காலப்போக்கில் எப்படி மாறியது என்பது தெரிகிறது.

அம்சம்	1909 பதிவு (தர்ஸ்டன்)	பிற்கால / இணையப் பதிவுகள்
பூணூல்	பத்மசாலேக்கள் அணியவில்லை	பத்மசாலியர் அணிகின்றனர் என்று கூறப்படுகிறது; மகாசபை முயற்சிகள் (அத்தியாயங்கள் 9, 11)
கோத்திரம்	ஒரே கோத்திரம் “மார்க்கண்டேய”; இல்லப்பெயர்கள் திருமணத் தவிர்ப்புக்கு	101 கோத்திரங்கள் (அத்தியாயம் 10)
பாவன ரிஷியின் மனைவி	பத்ரவதி (ஒருவர்)	சில பதிவுகளில் பிரசன்னவதி, பத்ரவதி (இருவர்)
101 புதல்வர்கள்	100 பத்மசாலே + 1 பட்டுசாலே முன்னோர்	101 கோத்திர முன்னோர் (அத்தியாயங்கள் 2, 10)
வழிபாடு	வேங்கடேஸ்வரர் இல்லத் தெய்வம்; பாவன ரிஷி சாதித் தெய்வம்; ஊர்த் தெய்வங்கள்	மார்க்கண்டேஸ்வரர், வேங்கடேஸ்வரர், பத்மாவதி (அத்தியாயம் 9)

வாசிப்பு

இந்த வேறுபாடுகள் எதுவும் சமூகத்தின் மரபை மறுக்கவில்லை; அவை ஒரு சமூகம் தன் அடையாளத்தை நூறு ஆண்டுகளில் எப்படி வளர்த்தெடுத்தது என்பதைக் காட்டும் வரலாற்றுப் புள்ளிகள். தெலங்கானா பத்மசாலி உத்யோகுலா சங்கத்தின் வரலாற்றுப் பக்கம் 101 கோத்திரங்களுடன் மார்க்கண்டேய கோத்திரத்தையும் சேர்த்து மொத்தம் 102 என்கிறது (அத்தியாயம் 10); இது 1909ஆம் ஆண்டின் “ஒரே கோத்திரம்” பதிவையும் பிற்கால 101 கோத்திரப் பட்டியலையும் இணைக்கும் ஒரு விளக்கமாக இருக்கலாம், ஆனால் இது இன்னும் உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை. பத்மசாலே என்ற பெயரில் தர்ஸ்டன் குறிப்பிடும் தெலுங்குச் சமூகமும் இன்றைய “பத்மசாலியர்” சமூகமும் ஒன்றே என்ற அடையாளம் பதிவுகளில் இயல்பாக ஏற்கப்பட்டாலும், பகுதிவாரியாக ஒவ்வொரு குழுவையும் தனியாக ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பது நல்லது.

வேறு குரல்களும் உண்டு

தர்ஸ்டன் பதிவு செய்த பிறர் கூற்று

சாலே சாதியின் தோற்றம் பற்றி “ஆந்திரபத பாரிஜாதமு” என்ற தெலுங்கு நூல் வேறொரு கூற்றைக் கூறுவதாகவும் தர்ஸ்டன் குறிப்பிடுகிறார். அது சமூகத்தின் சொந்தக் குலபுராணத்துக்கு முரணானது; அதற்கு வரலாற்றுச் சான்று எதுவும் காட்டப்படவில்லை. காலனித்துவ நூல்களில் இத்தகைய வெளிக்கூற்றுகள் இருக்கும் என்பதை அறிய இது ஒரு எடுத்துக்காட்டு. இங்கு அதன் உள்ளடக்கத்தை நாங்கள் விரிவாக எழுதவில்லை.

வேறு காலனித்துவ ஆவணங்கள்

நெசவாளர் நிலை பற்றிய பதிவுகள்

அதே தர்ஸ்டன் கட்டுரை, 1907 விசாகப்பட்டினம் கெசட்டீயரிலிருந்து மேற்கோள் காட்டி, சாலேக்கள், பத்மசாலேக்கள், பட்டுசாலேக்கள், தேவாங்கர், சாலாபுக்கள் நூற்றுக்கணக்கான கிராமங்களில் நெசவு செய்தனர் என்றும், பட்டுசாலேக்கள் ஜரி வேலைப்பாடுள்ள நுண்ணிய துணி நெய்தனர் என்றும், நெசவுத் தொழில் வீழ்ச்சியடைந்து நெசவாளர் வேறு வாழ்வாதாரங்களை நாடினர் என்றும் பதிவு செய்கிறது.

1896–97 பஞ்சம் குறித்த சென்னை மாகாண அறிக்கை, நெசவாளர் பலர் பணம் கொடுப்போரிடம் (சவுகார்) கடனில் சிக்கி, அவர்களுக்கே நெய்து கொடுக்க வேண்டிய நிலையில் இருந்தனர் என்றும், பஞ்சக் காலத்தில் முரட்டுத் துணி நெசவாளரே முதலில் பாதிக்கப்பட்டனர் என்றும் கூறுகிறது. கைத்தறியை மேம்படுத்த ஃப்ளை-ஷட்டில் தறி போன்ற முயற்சிகள் அரசால் ஊக்குவிக்கப்பட்டன.

மூலத்தைப் படிக்க

“பத்மசாலே” கட்டுரை இதே நூலில் தனியாக உள்ளது; அதன் முழு உரையை நேரடியாகப் படித்து இங்குள்ள குறிப்புகளை உறுதிசெய்ய வேண்டும்.

தேட வேண்டிய பிற ஆவணங்கள்

ஒவ்வொரு பத்தாண்டுக்கான சென்னை மாகாண சென்சஸ் அறிக்கைகள் (1871 முதல்).
மாவட்டக் கையேடுகள், கெசட்டீயர்கள் (வட ஆற்காடு, சேலம், செங்கல்பட்டு போன்றவை).
பாரமஹால் பதிவுகள் (Baramahal Records), அவற்றில் உள்ள நெசவாளர் குறிப்புகள்.
“Varuna Darpanam” (1907) போன்ற தெலுங்குச் சாதி நூல்கள்.
குடும்பங்களிடம் உள்ள பழைய நிலப் பத்திரங்கள், வணிகக் கணக்குகள்.

அடுத்த அத்தியாயம்

13. நவீன கால பத்மசாலியர்கள் — கல்வி, தொழில், அரசியல், சங்கங்கள், இன்றைய சவால்கள்.

கருத்து அல்லது திருத்தம் உண்டா?

இங்குள்ள ஏதேனும் செய்தியில் பிழை, வேறுபாடு அல்லது கூடுதல் தகவல் உங்களிடம் இருந்தால் எங்களுக்குத் தெரிவியுங்கள். குலபுராணப் பிரதிகள், பழைய ஏடுகள், குடும்ப மரபுகள், ஊர் வரலாறுகள் ஆகியவை மிகவும் மதிப்புள்ளவை. மூலத்தையும் அனுமதியையும் சேர்த்து அனுப்புவது உதவும்.

கருத்துப் படிவத்துக்குச் செல்ல தனிநபர் விவரங்கள் உங்கள் ஒப்புதல் இன்றி வெளியிடப்படமாட்டா.